Eins og gefur að skilja hafa feðgar og dóttir þegar stundað kynlífsgleði ítrekað þar sem stúlkan hefur reynslu sem fyrrverandi drusla og skammast sín alls ekki fyrir forföður sinn. Skammlaus augu hennar æsa gamla manninn enn frekar, og hann man ekki lengur stöðu hans. Munnlegar strjúklingar beggja stigmagnast í harðar fjandans og ljósan öskrar af ánægju á meðan hún gleymir ekki að brosa blíðlega til pabba síns.
Ljóshærðu stóð sig ágætlega ein og sér, verst að hún gat ekki verið með fræðin ein. Hún varð að hlaupa á eftir manni og svo þurfti hún að fá mann, sköllóttan sem hann var, bara til að stinga honum inn.